کلنل کارن

بالاخره کارن خان بعد از چند ماه تونستیم موهاتو کوتاه کنیم اون هم با کلی گریه زاری. انگار توی آرایشگاه داشتن شکنجه ات می کردن. نمی دونم با این وضعیت آراییشگاه رفتن تو باید چه کار کنم.الان 9روزه از بابایی دور شدیم هرچند تو هر بار که باهاش حرف می زنی انگار همین دم دره و ازش میخوای برات آدامس موزی بخره بیاره. مامان جون یا به قول خودت مامان منصور همش میگه وای وقتی کارن بخواد بره چکار کنیم.بابات هم خیلی دلش تنگ شده. باید زودتر برگردیم. ...

الان 8 روزه كارن و مادرش رفتن شهرستان. دلم برا هر دوشون خيلي تنگ شده اما اون طور كه شنيديم كارن خان عين خيالش نيس. چون دور و برش خيلي شلوغه.تازه با بابابزرگش آرايشگاهم رفته ، اونم بعد از 6-7 ماه. ...

این چند روزه رفته بودیم پاوه. بابابزرگ کارن تصادف کرده بود و حالش بد بود اما خدا رو شکر الان خوب شده و برگشته خونه. خیلی استرس کشیدیم روزای بدی بود. هرچند به کارن خیلی خوش گذشت. با بچه های عموش اینقدر بازی کرد که حتی شبا حاضر نبود بخوابه و باید به زور می خوابوندیمش. شب آخری که اونجا بودیم دو تا از دخترعموهاشو دیوونه کرده بود. نمیذاشت بخوابن.بساطی داشتیم.به زور و با گریه خوابوندمش. اما بمیرم برای بچه ام از وقتی برگشتیم حسابی تنها شده.حوصلش سر می ره. هوا هم که قدرت خدا به حدی گرمه که ادم جرات نمی کنه از خونه بیرون بره.  کارن این روزا حرف زدنش خیلی بهتر شده. داره کلمه های بیشتری میگه و فعلای یک کلمه ای رو به کار می بره.وقتی داشتیم می رفت...

تا بابا نشده بودم نمی دونستم بابا شدن چه حسی داره الان کارن! تو رو نه پسرم که جزیی از خودم می دونم. هر چی هم نگات می کنم حس می کنم هادی ساعی جلوی چشممه. بابا آرزوم اینه که تو ورزشکار بشی و قهرمانی المپیکتو ببینم. 19سالگی هم زنت میدم.نمیذارم هم از پیشمون بری.گفته باشم بهت

کارن خان این روزا بس که سی دی خاله ستاره نگاه کردی من و بابات هم همه شعرهای اونو از بر شدیم. الان هم داری به زور منو بلند می کنی تا خاله ستاره ببینی. مامان جون میگه برو بقیه سی دی هاشو برای بچه بخر اینجوری برای روحیه خودتون هم بهتره یه تنوعی هم برای خودتونه.خلاصه ما که دیوونه شدیم از دست این خاله ستاره.جالبه بیشترین ترانه ای هم که دوست داری مادر بزرگه که بهش میگی مامان گوژین. قربونت برم مامان تنها چیزی که میتونه تورو چند دقیقه آروم روی صندلی بشونه این سی دیه

امروز صبح که رفتم فیزیوتراپی فیزیوتراپم نیومده بود و مجبور شدم چند ساعتی پیش امید بمونم تا کارش تموم بشه با هم برگردیم. برای همین تو این مدت شاهد بودم که کارن چه اتیشی تو محل کار باباش میسوزوند. دلم برای امید سوخت که این چند روزه مجبور بود این اذیت ها رو تحمل کنه. با همه آدمای اون مجموعه تو همین چند روز دوست شده. از دم در برای همه دست تکون داده تا بالا. با یکی از خانمای همکار باباش هم حسابی دوست شده آنچنان بوس هایی براش می فرستاد که خدا میدونه.   ای خدا دیوونم کرد تا اومدیم خونه. تو ماشین هم گیر داده که برام ابی بذار. ...

...